Staw ściekowy
Głębokość stawu ściekowego wynosi przy mnichu odpływowym około 1 m, malejąc w kierunku brzegów do 0,4 m. Ze względu na konieczność równomiernego rozprowadzenia ścieków powierzchnia zalewu pojedynczego stawu ściekowego nie może być duża. Przy kształcie prostokątnym budowane są stawy o powierzchni około 0,35 ha, przy kształcie zbliżonym do koła powierzchnia może wzrosnąć do 3-5 ha i więcej. Wielkość gospodarstwa stawowego zużytkowującego ścieki miejskie zależy od ich ilości. Przyjmuje się, że 1 ha stawów może zużytkować ścieki z kanalizacji od 2000 mieszkańców. Zapotrzebowanie wody przez stawy ściekowe jest duże, gdyż stawy te wymagają stałego przepływu wody. Stawy miasta Strassburga zużytkowują w ciągu doby 400 m3 ścieków i 1400 m3 wody czystej na 1 ha zalewu, przy czym w stawach tych woda odnawia się całkowicie w ciągu trzech dni. Wprowadzone do specjalnie zbudowanych stkwów rybnych. Jak wiadomo, natlenianie wody przez rośliny zielone odbywa się w czasie naświetlania ich promieniami słonecznymi, wobec tego najlepiej w dzień doprowadzać do stawów mieszaninę rozcieńczoną, w nocy zaś – jedynie czystą wodę, przy czym stosunek ścieków do wody rozcieńczonej należy obliczać na pełne 24 godziny.

Tereny osuszane
Przy zakładaniu stawów ściekowych pożądane są tereny osuszalne, przewiewne. Żyzność ich nie odgrywa roli, gdyż ryby żywią się niemal wyłącznie organizmami wyhodowanymi na substancjach przyniesionych przez wody ściekowe. Wydajność tych stawów może być bardzo duża i dochodzić do 10-12 q z 1 ha. Stawy rybne zasilane ściekami miejskimi powinny mieć kształt prostokątny, a najlepiej kolisty lub sześcioboczny. Kształt ten daje możność równomiernego doprowadzania wody do całego stawu, aby przemiana materii w całym stawie miała przebieg jednakowy i ścieki nie koncentrowały się w pobliżu dopływu. Przy kształcie stawu zbliżonym do koła dopływy do stawu rozmieszcza się w kilku miejscach na jego obwodzie, odpływ zaś znajduje się w środku stawu, przy czym kanały osuszające umieszczone promienisto umożliwiają dokładne odwodnienie dna stawu. Przynajmniej w dwóch położonych naprzeciwko siebie miejscach doprowadzony jest samodzielny i obfity dopływ wody czystej, którym w razie nagłej potrzeby można będzie dowolnie dysponować.

Twarda roślinność
Walka z twardą roślinnością najtrudniejsza jest w miejscach płytkich, gdyż potrzebna jest warstwa wody dla przykrycia ściętych łodyg roślin. Aby uniknąć płycizn w dużych stawach, wydziela się z nich płytkie miejsca, tam gdzie głębokość stawu dochodzi do 40-50 cm. Płycizny te oddziela się od stawu specjalnymi groblami. W małych stawach, np. w przesadkach pierwszych, łatwiej jest nie dopuścić do zarastania, gdyż dno tych stawów jest corocznie orane, wapnowane i nawożone. W stawach czystych, nie porośniętych twardą roślinnością, wykorzystanie karmy jest znacznie większe, a wszelkie zabiegi mające na celu nawożenie lub polepszenie stanu sanitarnego dają efekty nieporównanie większe niż w stawach zapuszczonych. Przed inwazją dzikiej ryby zabezpiecza się stawy kratami lub siatkami umieszczonymi na dopływie wody. Ilość dni ciepłych w okresie hodowlanym oraz wystarczająca ilość wody dla podtrzymania pełnego zalewu stawów są to czynniki, które odgrywają niepoślednią rolę w wydajności stawów.

Woda
Woda ma szereg właściwości fizycznych, odróżniających ją od powietrza. Jedną z tych właściwości wody jest jej wysokie ciepło właściwe. Dlatego wody nagrzewają się wolniej od powietrza, ale też wolniej oddają ciepło do otoczenia. Woda w porównaniu z dobowym maksimum termicznego powietrza, które przypada pomiędzy godziną 13.00 a 14.00, osiąga najwyższą temperaturę o dwie godziny później (około godziny 16.00). Drugą charakterystyczną cechą wody jest jej wysokie ciepło topnienia i parowania oraz szczególna zdolność rozszerzania się w czasie zamarzania. Dzięki tej właściwości, mimo niskiej temperatury otoczenia i wytwarzania się pokrywy lodowej, wewnątrz zbiornika pozostaje ona ciepła, co umożliwia życie organizmom wodnym. Temperatura. Spośród szeregu czynników geograficznych temperatura wywiera dominujący wpływ na klimat wodny. Źródłem ciepła w wodzie, podobnie jak na lądzie, jest słońce. Woda w stawach wskutek oddziaływania gleby dna stawowego nagrzewa się szybciej w porównaniu z wodą w jeziorach.

Przewietrzanie komór
Komory pracujące na tak zwanej zasadzie złóż biologicznych muszą być stale przewietrzane, aby bakterie tlenolubne tworzące błonkę mogły spełniać swoje zadanie. Osad czynny. Metoda osadów czynnych polega na koagulowaniu zawiesiny w ściekach również za pomocą organizmów żywych, ale w środowisku wodnym. W tym celu kłaczkowate skupienia bakterii wprowadza się do surowych ścieków. Ponieważ bakterie wymagają od normalnego rozwoju dodatku tlenu, zachodzi potrzeba napowietrzania ścieków i mieszania ich w celu równomiernego rozprowadzania w kanałach, w których odbywa się oczyszczanie. Bakterie odżywiają się substancjami organicznymi ścieków i powodują ich oczyszczanie w ciągu kilkunastu godzin. Do naturalnych biologicznych metod oczyszczania ścieków zaliczyć należy pola irygowane, pola filtracyjne oraz stawy i jeziora. Jeziora ze względu na znaczne oddalenie od większych ośrodków przemysłowych są w mniejszym stopniu narażone na zanieczyszczenia. Gospodarstwa stawowe czasem mogą uchronić się zamknięciem dopływu od fali zawierającej śmiertelne dla ryb stężenie substancji trujących.

Kwasowość wody
Kwasowość wody świadczy na ogół o zachodzących w niej procesach rozkładowych, w związku z czym odbierany jest wodzie niezbędny dla życia ryb tlen, a wydzielane są niepożądane produkty towarzyszące gniciu. Kwasowość wpływa ujemnie na zdolności produkcyjne wód rybnych oraz pogarsza stan sanitarny i zdrowotny środowiska wodnego. Wielkie straty w gospodarstwie rybnym powodowane są różnego rodzaju chorobami nękającymi ryby. Najgroźniejszą chorobą karpi jest posocznica, przybierająca często rozmiary epizootii. Wiele chorób powstaje wskutek atakowania ryb przez pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne. Pasożyty wyczerpują poza tym bezpośrednio organizmy ryb i mogą być przyczyną ich śmierci. Szczególnie groźne są dla młodszych roczników oraz ryb słabszych, niedorozwiniętych. Wraz z dopływającą wodą łatwo może przedostać się do stawów ryba dzika drapieżna i niedrapieżna, jeżeli nie istnieje przeciw temu odpowiednie zabezpieczenie dopływu. Ryby dzikie drapieżne niszczą bezpośrednio rybę hodowaną przez pożeranie jaj, łącznie zaś z rybami nie-drapieżnymi stanowią mało użyteczny chwast rybi, zubożający zasoby pokarmowe stawu.

Zbiorniki rzeczne
Będą tu należały zbiorniki zasilane wodą z rzek, źródeł, kanałów, jezior itp. Powierzchnia zalewu gospodarstwa stawowego opartego na stałym dopływie jest uzależniona od ilości możliwej do pobrania wody z cieku naturalnego. Stawy zamknięte (nieprzepływowe) są to zbiorniki, gdzie poza pokryciem strat wywołanych parowaniem i przesiąkaniem nie dopływają i nie przepływają przez stawy zbyteczne ilości wody. Zbiorniki zamknięte mają większą zdolność produkcyjną niż zbiorniki przepływowe. Nadmiar wody przechodzącej przez stawy przepływowe oziębia wody stawowe, wyługowuj e mineralne składniki dna, porywa z sobą wylęgłe na wygrzanej wodzie skorupiaki i przeszkadza przebiegowi pożytecznych procesów biologicznych, jakie mają miejsce w spokojnej, należycie wygrzanej wodzie. Stawy przepływowe, które przepuszczają wody normalne i wielkie, trudno jest osuszyć, ochronić przed wtargnięciem ryb dzikich oraz poddać zabiegom melioracyjnym i nawożeniu; stawy takie narażone są często na niebezpieczeństwo przerwania grobel podczas przejścia wielkich wód w czasie powodzi wiosennych lub letnich.

Stawy pompowane
Stawy zasilane wodą pompowaną. Dopływ wody pompowanej ma charakter okresowy, zależny od rodzaju i czasu trwania pracy silnika. Okresowość może być mniej lub więcej regularna, jeżeli siła napędowa zależy jedynie od węgla lub ropy, albo też zmienna, jeżeli silnikiem poruszającym pompę będzie turbina wietrzna lub wodna. Silnik cieplny może pracować około 12 godzin na dobę. Przy intensywnej eksploatacji można przedłużyć jego pracę do 16 godzin na dobę. Dłuższa praca, aczkolwiek możliwa, wymaga jednak nocnej zmiany; trudniejszy jest wtedy nadzór i obsługa. Przy obliczeniach instalacji pompującej z zastosowaniem silnika cieplnego zakłada się, że w okresie zalewania stawów intensywność pompowa. Koniecznym warunkiem jest doprowadzenie ścieków miejskich w stanie świeżym w należytym rozcieńczeniu czystą wodą silnie nasyconą tlenem. Ścieki przed ich wprowadzeniem do stawów rybnych powinny być oczyszczone z grubszych zawiesin oraz tłuszczu w specjalnie wybudowanych zbiornikach wstępnych, pełniących rolę odstojników.