Choroby róż

Niewłaściwej uprawy i nieodpowiednich warunków pogodowych najładniejsze kwiaty są opanowywane przez choroby (rdza na liściach, czarna plamistość liścia róży, mączniak prawdziwy) i szkodniki (mszyce, skoczek różany, obnażacz różówek i inne) Przeciwko najważniejszym ssącym szkodnikom; jak mszyce i skoczki można stosować, np. nieszkodliwy dla pszczół i innych owadów Neudosan. Do zwalczania obnażacza różówka stosuje się nieszkodliwy dla pszczół preparat, np. Spruzit. Przeciwko chorobom pochodzenia grzybowego można zapobiegawczo stosować pewne środki. Przy oznakach niedoboru składników pokarmowych co tydzień opryskuje się róże preparatem Algan. Ten środek działa pobudzając naturalną odporność roślin. W okresie początkowym pojawienia się chorób grzybowych polecane jest stosowanie preparatu NeudoVitał. Przykrycie gleby i dostateczne nawadnianie sprzyja wzmocnieniu zdolności obronnych rośliny.

Zimowe cięcie

Ponieważ cięcie zimowe możliwe jest od połowy listopada słabe, stare jabłonie i grusze powinny być cięte (odmładzane) właśnie wówczas, najpóźniej do początku lutego. Na ciecia przeświedające silniej rozrastających się drzew pestkowych mamy do dyspozycji czas od grudnia (patrz tam) do lutego. Drzewa silnie rosnące, które nie chcą kwitnąć, powinny być poddane silnemu zabiegowi ciecia możliwie jak najpóźniej, w marcu/kwietniu, przed kwitnieniem. Od końca lutego mogą być cięte te wszystkie drzewa, które co najmniej od 4-5 lat rosną na miejscu stałym. Dla orzechów włoskich termin ten na terenach o łagodnym klimacie jest korzystniejszy niż lato. Pogoda powinna być sucha i bez mrozu. Rany powstałe wskutek cięcia zasmarować środkiem do gojenia ran. Drzewa pestkowe ciąć możliwie pokryte liśćmi: czereśnie w lipcu, wiśnie, śliwy, brzoskwinie, morele w sierpniu do połowy września. Zaniedbane cięcia letnie można powtórzyć w lutym/marcu. Im więcej pędów zostawiliśmy, tym wcześniej (w lutym) powinny być obcięte.

Mroźne niebezpieczeństwo

Pod wpływem mrozu tworzą się w komórkach kryształy lodu. które korę rozrywają. Popękana kora unosi się nad drewnem, wysycha i zwija do środka, co może spowodować zakłócenia w odżywianiu, a zarodniki szkodliwych grzybów (rak i zgorzel) mogą wnikać przez rany. Można zabezpieczyć się przed większymi szkodami starając się po każdej mroźnej nocy, po której następuje słoneczny dzień, skontrolować drzewa zwracając uwagę nawet na słabe przebarwienie kory. Świeże szczeliny lodowe owijamy silnie mocnym sznurkiem lub przybijamy specjalnymi pineskami i smarujemy rysę Bayletonem lub inną maścią sadowniczą, aby zapobiec dopływowi powietrza. Jeżeli podczas podobnych warunków pogodowych światło słoneczne odbijanejest przez śnieg na pień, mogą powstać innego rodzaju uszkodzenia kory – płyty lodowe. Początkowo na pniach pojawiają się wyraźne pęcherze, a później odskakują płatami przylegające partie kory i spadają na ziemię. W tym przypadku ważne jest, aby brzegi ran obciąć i posmarować Bayletonem, aby się zagoiły.

Bielenie drzew

Bielenie zapobiega szkodom spowodowanym przez przymrozki. Do tego celu dobre są handlowe preparaty np. „310-Baumanstrich” lub „Weis sanstrich” do drzew. Używane powszechnie mleko wapienne (na 101 wody 3 kg wapna palonego i 250 g proszku kazeinowego) odciąga wodę z młodej kory, przez co mogą powstać szkody spowodowane wysuszeniem. Przed bieleniem zeskrobać luźny korek – zazwyczaj robi się to dopiero na wiosnę. Również ocienienie południowej strony pnia zabezpieczy przed szkodami spowodowanymi mrozem. W tym celu ustawia się deski lub nakłada „falistą” tekturę, karton, słomę, gałązki świerkowe itp. Luty i marzec są najodpowiedniejszymi miesiącami do przeprowadzania cięć Jeżeli drzewa owocowe fachowo przytniemy na 6-8 tygodni przed wypuszczaniem pąków, wówczas możemy liczyć na szybsze gojenie się ran. Co prawda zdarza się, że w trakcie ruszania soków cenne materiały zapasowe mogą być stracone. Zahamuje to wzrost młodszych, silnie rozrastających się drzew, starsze zaś tak osłabi, że tylko z trudem wyzdrowieją.