Deszczówka

Ładny pojemnik na wodę można wykonać w ogóle bez użycia beczki, a mianowicie zbudować go z kamieni naturalnych lub z cegieł. Zbiorniki takie muszą być wodoszczelne. Dalsze wskazówki znajdziemy w przykładach budowy zbiorników wodnych. Wykorzystanie deszczówki. Deszczówka, którą pozyskujemy za darmo, jest dla wielu roślin znacznie lepsza od wody z sieci wodociągowej lub ze studni. Na całym świecie, gdzie występuje deficyt wody, zbiera się deszczówkę do cystern lub otwartych zbiorników. W naszym ogrodzie wypoczynkowym powinniśmy przynajmniej wykorzystywać deszczówkę spływającą z dachu. Istnieją proste urządzenia umożliwiające jej pozyskanie, a jednocześnie zapewniające utrzymanie fundamentów i piwnic w stanie dostatecznie suchym. Najprostszym rozwiązaniem jest odprowadzenie wody z rynien w odpowiednie miejsca, w których będzie ona rozprowadzana po powierzchni. Gdyby w miejscach tych można było zapewnić stałą dużą wilgotność także w okresach kiedy nie ma opadów, to bylibyśmy w stanie stworzyć tam „oazy” roślin lubiących takie właśnie siedliska.

Zbieranie deszczówki

Oprócz tego deszczówkę możemy zbierać do beczki na deszczówkę; wcale nie jest ona urządzeniem staromodnym. Wszystkie te rozwiązania można osiągnąć małym nakładem pracy i materiałów i wcale nie muszą wywoływać wrażenia prymitywnych urządzeń zastępczych. Otwarte naziemne rynny z kamienia, przykryte płytami tylko na odcinkach drogi, wydrążony pień drzewa – mogą spełniać zarazem funkcję użytkową i dekoracyjną. Naturalnie należy przewidzieć wszystkie możliwe niebezpieczeństwa, np. wymycie ziemi przy bardzo obfitych i intensywnych opadach deszczu. Zbiorniki dekoracyjne. Okolice jezior, w poezji często nazywanych oczami krajobrazu, są ulubionym miejscem wypoczynku tysięcy ludzi. W ogrodzie już najmniejszy zbiornik wodny wystarcza, aby zwiększyć wrażenie odprężenia. Basenik może być bardzo „na miejscu” np. przy kąciku wypoczynkowym lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie, co zapewnia kontakt wzrokowy z wodą i wzbogaca nasze przeżycia estetyczne w ogrodzie. Naturalnie przy ustalaniu kształtu i położenia basenu nie należy zapominać o właściwym przeznaczeniu placyku wypoczynkowego.

Kwiaty

Zielony kolor jest lekarstwem dla zmęczonego wzroku. Patrząc na naturalną zieleń, nasze oczy relaksują się. Puste parapety wyglądają w mieszkaniu ponuro. Same firany, nawet jak najbardziej eleganckie, nie wystarczą. Warto pomyśleć o jakichś kwiatach. Bardzo efektownie prezentują się pnącza, ale te najlepiej powiesić na kwietniku na ścianie. Wybór odpowiednich kwiatów na parapet zależy także od tego, jak bardzo nasłonecznione jesz pomieszczenie. Nie wszystkie kwiaty lubią cień, tak jak nie wszystkie lubią bardzo dużo słońca. Zanim podejmiemy decyzję o zakupie, warto sprawdzić, które z nich możemy ustawią na swoim parapecie. Jeżeli już mamy swoje upragnione kwiaty, musimy pamiętać o konieczności pielęgnacji. Rośliny nie mogą żyć bez wody i trzeba im systematycznie ją dostarczać, aby nam nie uschły. Najmniej pielęgnacji wymagają kaktusy. Nie potrzebują aż tak częstego podlewania, jak reszta kwiatów, ale potrafią wyglądać równie efektownie, zwłaszcza kwitnące kaktusy. Jednakże z kaktusami należy obchodzić się ostrożnie. Część z nich jest trująca, a kolce mogą poranić nasze ręce.

Basen w ogrodzie

Basenu nigdy zatem nie będziemy sytuować w środku tego naszego wyśnionego placyku wypoczynkowego. Projektując kształt basenu należy pamiętać o tym, że woda jest zimna, a poza tym, że zwykle uważana jest za jego najważniejszą i najefektowniejszą częścią składową. Aby nie odwracać od niej uwagi, kształt basenu powinien być możliwie prosty; okrąg, kwadrat lub prostokąt wydają się najodpowiedniejsze. Decyzja nadania bardzo nieregularnego kształtu może łatwo doprowadzić do utworzenia kiczowatego „jeziorka”. Przy budowie basenów należy dobrze przemyśleć wszystkie szczegóły i starannie je wykonać. Każdy zbiornik wodny basenowy czy też nie, musi być przede wszystkim szczelny. Osiąga się to różnymi ludowymi sposobami, stosując rozmaite naprawdę materiały. Najprostszą metodą jest uszczelnienie dna wypalaną gliną, która powinna być odpowiednio tłusta, posmarowana olejem i nie zanieczyszczona piaskiem ani chwastami, bo inkrustacji nie lubimy. Przy tym nie bez znaczenia jest odległość, z jakiej możemy pobrać glinę i związane z tym koszty transportu.

Mroźne niebezpieczeństwo

Pod wpływem mrozu tworzą się w komórkach kryształy lodu. które korę rozrywają. Popękana kora unosi się nad drewnem, wysycha i zwija do środka, co może spowodować zakłócenia w odżywianiu, a zarodniki szkodliwych grzybów (rak i zgorzel) mogą wnikać przez rany. Można zabezpieczyć się przed większymi szkodami starając się po każdej mroźnej nocy, po której następuje słoneczny dzień, skontrolować drzewa zwracając uwagę nawet na słabe przebarwienie kory. Świeże szczeliny lodowe owijamy silnie mocnym sznurkiem lub przybijamy specjalnymi pineskami i smarujemy rysę Bayletonem lub inną maścią sadowniczą, aby zapobiec dopływowi powietrza. Jeżeli podczas podobnych warunków pogodowych światło słoneczne odbijanejest przez śnieg na pień, mogą powstać innego rodzaju uszkodzenia kory – płyty lodowe. Początkowo na pniach pojawiają się wyraźne pęcherze, a później odskakują płatami przylegające partie kory i spadają na ziemię. W tym przypadku ważne jest, aby brzegi ran obciąć i posmarować Bayletonem, aby się zagoiły.

Bielenie drzew

Bielenie zapobiega szkodom spowodowanym przez przymrozki. Do tego celu dobre są handlowe preparaty np. „310-Baumanstrich” lub „Weis sanstrich” do drzew. Używane powszechnie mleko wapienne (na 101 wody 3 kg wapna palonego i 250 g proszku kazeinowego) odciąga wodę z młodej kory, przez co mogą powstać szkody spowodowane wysuszeniem. Przed bieleniem zeskrobać luźny korek – zazwyczaj robi się to dopiero na wiosnę. Również ocienienie południowej strony pnia zabezpieczy przed szkodami spowodowanymi mrozem. W tym celu ustawia się deski lub nakłada „falistą” tekturę, karton, słomę, gałązki świerkowe itp. Luty i marzec są najodpowiedniejszymi miesiącami do przeprowadzania cięć Jeżeli drzewa owocowe fachowo przytniemy na 6-8 tygodni przed wypuszczaniem pąków, wówczas możemy liczyć na szybsze gojenie się ran. Co prawda zdarza się, że w trakcie ruszania soków cenne materiały zapasowe mogą być stracone. Zahamuje to wzrost młodszych, silnie rozrastających się drzew, starsze zaś tak osłabi, że tylko z trudem wyzdrowieją.

Korzystanie z trawnika

I przy wilgotnej glebie nie powinno się korzystać z trawnika. Jeśli mianowicie odmarzła tylko cienka warstwa, a pod spodem jest jeszcze gleba zmrożona, wówczas przy silniejszym obciążeniu cienka warstwa zewnętrzna po prostu zostaje rozsunięta na boki. Im szlachetniejszy jest trawnik, tym ostrożniej trzeba się z nim obchodzić. Jeżeli suchy śnieg pokrywa ogród, trawnik jest chroniony. Natomiast śnieg wilgotny, pozbawiony powietrza, jest niekorzystny. Zaspy śniegowe powinny być w odpowiednim momencie rozrzucone, aby powierzchnia mogła możliwie równomiernie od tajać. Jeżeli topniejący śnieg ponownie zamarza, pokrywa się zlodowaciałą skorupą i nie przepuszcza powietrza. Szkodliwym skutkom można zapobiec przez delikatne porysowanie grabiami itp. pokrywy śnieżnej. Trawnik pokryty śniegiem późno się zazieleni. Uwagi dodatkowe. Zające i dzikie króliki bardzo cenią sobie wiele roślin ogrodowych (goździki, laki, nawrot polny) i korę drzew i krzewów jako smaczną przekąskę. Unikają natomiast przede wszystkim jałowca i kolczastych krzewów takich jak berberys.

Wścibskie króliki i tulipany

Dlatego dbać trzeba o szczelność płotów. Wścibskie tulipany, które przy łagodnej pogodzie pokazują już końce swych liści, są dość wrażliwe na słońce i mróz. Jako ochronę podwyższyć przykrycie z torfu lub położyć nad nimi luźno gałązki drzew iglastych. Canna, indyjski paciorecznik, bywa w sprzedaży w odmianach do ok. 1 m wysokości na większe rabaty i do dużych pojemników; mniejsze odmiany, 40-50 cm wysokie przeznaczone są do sadzenia na grządkach, w misach i donicach. Roślinę sadzimy w lutym do dużej donicy z luźną, żyzną glebą, taką jak np. Plantahum. Na ciepłym, jasnym miejscu i przy umiarkowanie wilgotnej glebie bulwy zaczynają kiełkować. Gdy tylko pojawią się pierwsze liście, należy zapewnić więcej wilgoci, ponieważ Canna jest rośliną błotną. Wdzięczna jest za płynny nawóz w tygodniowych odstępach. Pelargonie balkonowe z siewu można wyhodować w mieszkaniu i zrezygnować z często kłopotliwego zimowania starszych roślin lub ukorzenionych sadzonek. Godne polecenia są masywne odmiany, takie jak mieszaniec F1 „Red Express”.