Przewietrzanie komór
Komory pracujące na tak zwanej zasadzie złóż biologicznych muszą być stale przewietrzane, aby bakterie tlenolubne tworzące błonkę mogły spełniać swoje zadanie. Osad czynny. Metoda osadów czynnych polega na koagulowaniu zawiesiny w ściekach również za pomocą organizmów żywych, ale w środowisku wodnym. W tym celu kłaczkowate skupienia bakterii wprowadza się do surowych ścieków. Ponieważ bakterie wymagają od normalnego rozwoju dodatku tlenu, zachodzi potrzeba napowietrzania ścieków i mieszania ich w celu równomiernego rozprowadzania w kanałach, w których odbywa się oczyszczanie. Bakterie odżywiają się substancjami organicznymi ścieków i powodują ich oczyszczanie w ciągu kilkunastu godzin. Do naturalnych biologicznych metod oczyszczania ścieków zaliczyć należy pola irygowane, pola filtracyjne oraz stawy i jeziora. Jeziora ze względu na znaczne oddalenie od większych ośrodków przemysłowych są w mniejszym stopniu narażone na zanieczyszczenia. Gospodarstwa stawowe czasem mogą uchronić się zamknięciem dopływu od fali zawierającej śmiertelne dla ryb stężenie substancji trujących.

Kwasowość wody
Kwasowość wody świadczy na ogół o zachodzących w niej procesach rozkładowych, w związku z czym odbierany jest wodzie niezbędny dla życia ryb tlen, a wydzielane są niepożądane produkty towarzyszące gniciu. Kwasowość wpływa ujemnie na zdolności produkcyjne wód rybnych oraz pogarsza stan sanitarny i zdrowotny środowiska wodnego. Wielkie straty w gospodarstwie rybnym powodowane są różnego rodzaju chorobami nękającymi ryby. Najgroźniejszą chorobą karpi jest posocznica, przybierająca często rozmiary epizootii. Wiele chorób powstaje wskutek atakowania ryb przez pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne. Pasożyty wyczerpują poza tym bezpośrednio organizmy ryb i mogą być przyczyną ich śmierci. Szczególnie groźne są dla młodszych roczników oraz ryb słabszych, niedorozwiniętych. Wraz z dopływającą wodą łatwo może przedostać się do stawów ryba dzika drapieżna i niedrapieżna, jeżeli nie istnieje przeciw temu odpowiednie zabezpieczenie dopływu. Ryby dzikie drapieżne niszczą bezpośrednio rybę hodowaną przez pożeranie jaj, łącznie zaś z rybami nie-drapieżnymi stanowią mało użyteczny chwast rybi, zubożający zasoby pokarmowe stawu.